مرتع از گذشته تا كنون:
ايران كشوري است كه از دير باز مردم آن به كشاورزي و دامپروري اشتغال داشته اند. در گذشته نزديك بيش از نيمي از افراد جمعيت در اين كشور كشاورز و دامدار بوده اند. نخستين تمدنها در ايران بر پايه دامپروري و استفاده از مراتع شكل گرفته و زندگي شباني پايه اساس ايلها و عشاير ايران را بنيان نهاده است. عشاير بازمانده همان روش زندگي باستاني هستند. در بدو امر بدليل كمبود جمعيت و فراواني مراتع دامپروران مشكلي احساس نمي كردند ولي با افزايش جمعيت و محدود شدن مراتع بدليل گسترش كشاورزي و افزايش تعداد دام و بر هم خوردن تعادل بين توليد و مصرف تعادل بين مرتع و دام نيز بر هم خورد و اختلالاتي در وضعيت مراتع بوجود آمد كه لزوم مطالعه و شناسايي بيشتر مراتع را آشكار مي سازد.
گرفته شده از كتاب مرتع تاليف مهندس منوچهر پازوكي
تخريب مرتع در يك نگاه:
متاسفانه به دليل استفاده هاي غلط هم از وسعت و هم از كيفيت مراتع كاسته شده است. به طوري كه هم اكنون از سطح 90 ميليون هكتار مرتع فقط 16 ميلين هكتار از آن در شرايط خوبي قرار دارد.
اگر اين خرابي و نابودي ادامه پيدا كند توليد علوفه مورد نياز دام روز به روز كمتر مي شود و خاكهاي حاصلخيز كشاورزي نيز از بين ميروند. از طرفي نابودي مراتع موجب بروز سيل و در نتيجه پر شدن مخرن سدها مي شود وسر انجام مراتع اين ثروت خدادادي به بيابانها و شوره زارها تبديل مي شوند.
گرفته شده از كتب ترويجي وزارت جهاد كشاورزي
