در کشور های در حال توسعه ، در مناطق دیم کاری فقر زیاد و هم چنین ضعف شدید خاک زراعی در اثر چرای بی رویه دام ها ، و فرسایش مشاهده می شود. بعلت غالبیت کشت دیم و تلفیق فعالیت های کشاورزی و دامداری در مناطق معتدل و هم چنین نیمه گرمسیری استرالیا ، زراعت دیم همیشه مزیت نسبی خوبی را در تحقیق داشته است. بهر حال تحقیق روی عوامل اصلی موثر بر پایداری تولید دیم در کشورهای در حال توسعه نظیر تنزل ساختاری و فرسایش خاک ، اسیدی شدن خاک ، شوری در مناطق خشک ، تنوع محدود گیاهان زراعی و مقاومت به علفکش ها در حال انجام و مطالعه می باشد.
راهکارهای کلیدی
ایجاد ارقام مقاوم به تنش های خشکی را می توان با سایر رهیافت ها مانند بهبود حاصلخیزی خاک ، استقرار بهتر بوته ها و کنترل خوب علف های هرز توأم نمود.
در شرایط زراعت دیم ، زمان کاشت به موقع و مدیریت حاصلخیزی خاک اهمیت بیشتری دارند. حفظ حاصلخیزی خاک می تواند پایداری تولید را بهبود ببخشد.
نایب رئیس کمیسیون کشاورزی خبر داد:
ریسک و خطرپذیری در زراعت دیم بالاست
تهران - خبرگزاری کشاورزی ایران
گروه: مجلس
در زراعت دیم، تمام مدیریتها و مسائل تحت الشعاع مقدار و پراکنش بارش قرار دارد. لذا ریسک و خطرپذیری در زراعت دیم بالاست و ضریب اعتماد و درجه ثبات و پایداری تولید اندک است.
نایب رئیس کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی در گفتگو با خبرنگار پارلمانی ایانا گفت: مدیریت سنتی حاکم بر زراعت دیم سبب شده که میزان تولید محصولات این بخش از کشاورزی کشور اندک و به شدت دچار نوسانات مکانی و زمانی شود.
کاظم فرهمند افزود: اگر برای زراعت مرسوم و سنتی بهره برداری اراضی دیم، شیوه های دیگر تعیین نشود، بهره برداری از منابع تولید پایدار نمی ماند.
تعریف زراعت دیم :
كشت محصولات كشاورزی بدون آبیاری و با استفاده از نزولات آسمانی ( باران و برف ) را دیم كاری می گویند.
● سطح زیركشت جو در استان به شرح زیر است :
۱) جو آبی در حدود ۱۰۰۰۰ هكتار است كه شامل ارقام جو ماكویی ، والفجر ، زرجو و ارقام محلی میباشد.
۲) جو دیم در حدود ۲۵۰۰۰ هكتار بوده كه رقم قالب محلی می باشد و بهاره كشت می گردد ( اواخر اسفند و اوایل فروردین ماه ) كه بعلت داشتن دوره رشد كوتاه دارای عملكرد بسیار پایینی است.
به منظور تعيين و معرفي ارقام نخود پرمحصول و سازگار به شرايط ديم منطقه کردستان، آزمايشي با استفاده از 12 رقم نخود سفيد در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي در چهار تکرار به مدت سه سال (77-1375) در ايستگاه تحقيقات کشاورزي ديم خرکه کردستان به اجراء در آمد و ژنوتيپ هاي آزمايشي از لحاظ عملکرد دانه و ساير صفات زراعي مورد بررسي قرار گرفتند. در هر سال، عملکرد دانه ارقام به طور جداگانه از طريق تجزيه واريانس ساده مورد آزمون قرار گرفته و در سال سوم، به منظور تعيين اثرات متقابل ژنوتيپ × محيط، تجزيه واريانس مرکب انجام شد. روابط بين صفات يادداشت برداري شده از طريق برآورد ضرايب همبستگي و پايداري فنوتيپي هر ژنوتيپ با توجه به سه پارامتر ميانگين عملکرد دانه، شيب خط رگرسيون (bi) و انحراف از رگرسيون (S2di) بررسي شدند. نتايج تجزيه واريانس مرکب سه ساله در کردستان حاکي از معني دار بودن اثرات سال، رقم و اثر متقابل سال در رقم براي اغلب صفات بود. همبستگي عملکرد دانه با ارتفاع بوته و وزن 100 دانه منفي و معني دار و با تعداد دانه در غلاف مثبت و معني دار برآورد شد. رقم ILC 482 با متوسط عملکرد 1.04 تن در هکتار و لاين 5-61-53 با عملکرد 1.002 تن در هکتار بيشترين عملکرد دانه را توليد نموده و از ثبات و سازگاري متوسطي برخوردار بودند. در مجموع مي توان رقم ILC 482 را از لحاظ بالا بودن عملکرد دانه و نوسان کمتر عملکرد طي سال هاي مختلف، به عنوان رقم پرمحصول و سازگار براي منطقه کردستان توصيه و معرفي کرد.
sid.ir
