پيرايش ريشه:
ريشه، از دو طريق،به رشد گياه کمک ميکند،يکي از طريق جذب آب که به عنوان نيروي محرکه رشد به کار ميرود و ديگري از طريق هورمونهاي ويژه اي از گروه جيبريلين که عامل تحريک رشد گياهي هستند. وجود تعادل بين حجم ريشه با شاخساره، براي رشد و باروري متناسب گياه، مورد لزوم است.اگر اين تعادل ، در جهت ريشه به هم بخورد(از بين رفتن شاخساره دراثر پيرايش شديد و يا حمله بيماري ها و آفات) گياه توليد شاخساره بسيار ميکند و باردهي آن به عقب ميفتد. اگر بهم خوردن تعادل در جهت توليد شاخساره باشد(رشد محدود ريشه به دليل نامناسب بودن خاک و کم آبي و يا از بين رفتن آن در اثر حمله بيماريها و آفات) رشد گياه محدود مي شود و در عوض گياه زودتر به بار مينشيند و در صد تبديل گل به ميوه نيزبالا مي رود.با استفاده از اين پديده،بشر از زمانهاي دور،کوشيده است با پيرايش ريشه ،اندازه گياه مورد نياز خود را کنترل کند و به حد دلخواه محدود سازد.،اين عمل،اخيرا در سطح تجارتي بر روي درخت سيب انجام گرفته و طي آن توانسته اند بوسيله تيغه هاي ويژه اي، ريشه درختان را در زمستان قطع و بدون آسيب رساندن به محصول سال بعد،رشد درختان را محدود سازند.مثال بسيار چشمگير ديگري از اثر پيرايش ريشه بر روي رشد درخت را مي توان در درختان بسيار کوچک(مينياتور)ژاپني که بونزائي ناميده مي شوند ديد که بوسيله آن توانسته اند درختاني چند صد ساله ...
بيشتر گياهان باغباني بويژه چند ساله چوبي،اگر در شرايط محيطي مناسب بدون دخالت انسان رشد کنند، پس از چند سال ، تبديل به درختان يا درختچه هايي با شاخساره متراکم خواهند شد که چه از نظر ميزان و کيفيت باروري و چه از نظر شکل ظاهري مطلوب نخواهند بود.
در اينگونه گياهان شاخه ها ، مزاحم رشد يکديگر بوده، دچار پيچيدگي و خميدگي مي شوند.از سويي چون بدليل پر برگي، نور کافي به درون شاخساره گياه نمي رسدبه تدريج برگها و شاخه هاي وسطي شاخساره خشک مي شود و از بين ميرود و توليد گل و ميوه محدودبه سطح بيروني شاخساره گشته ، ميزان محصول کم مي گردد. براي جلوگيري از اين امر و ايجاد شکل و حالت مناسب در گياه ، بايد آن را پيرايش(هرس) و به نحوه دلخواه تربيت کرد.
پيراستن(هرس کردن):
به طور کلي پيراستن(هرس کردن) عبارتست از قطع کامل يا جزئي شاخه،ريشه،پوست، برگ و يا گل و ميوه به منظور تحت تاثير قرار دادن و هدايت نحوه رشد و باروري گياه
هرس کردن شامل دو مرحله ميباشد.1-هرس فرم درخت گردو2- هرس باردهي درخت گردو
1-هرس فرم : در سالهاي اوليه ي رشد نهال صورت ميگيرد بدين صورت است که از فاصله 5/1متري نهال سر برداري ميشود و محل بريدگي با چسب باغباني پوشانده ميشود.که اين امر باعث رشد شاخه هاي جانبي درخت گردو ميشود.در سالهاي بعد نيز تعداد شاخه ها کمتر شده وبقيه شاخه ها از روي تنه حذف ميشوند.با اين روش هرس کردن که تدريجي ودر سالهاي اوليه رشد درخت صورت ميگيرد فرم اصلي درخخت شکل ميگيرد.
2-هرس باردهي : اين نوع هرس معمولا در اواخر زمستان وگاهي در تابستان هم انجام ميشود.که شامل :حذف شاخه هاي مزاحم خشک وناجور ميباشد.وبايد سعي نمود که حتما محل بريدگي با چسب باغباني پوشانده شودمنظور از هرس حذف کامل شاخه ها ي زيادي ونرکها يا آن قسمتهايي است که مانع تابش نور خورشيد به داخل تاج درخت ميشود.با دقت در انجام هرس ميتوان سلامت درختان را به نحو مطلوب تامين کرد واز نامرغوب شدن گردوها جلوگيري کرد.اين هرس را ميتوان هر سال يکبار انجام داد.نمونه ديگر از هرس هرس کردن درختان کهن سال گردو که بيشتر از 30سال سن دارند ميباشد
