1- کمبود اعتبار: اعتبارات اختصاص یافته به بخش تحقیقات شوری بسیار اندک است و تمام نهادهایی که چنین تحقیقاتی را حمایت می کنند منتظر نتایج سریع و کاربردی هستند در صورتی که تحقیقاتی از این نوع نمی تواند الزاما در کوتاه مدت نتایج کاربردی ارائه نمایند.
2- در سیاست گذاریهای مربوط به تحقیقات گیاهان شور زیست همانند اکثر شاخه های دیگر علوم کشاورزی، اراده جمعی نقشی ندارد و اکثر مراکز تحقیقاتی و دانشگاهها از گردونه تصمیم گیری و سیاست گذاری حذف می شوند.
3- در حالیکه در دنیا امروزه پژوهشهای فرد محور به فراموشی سپرده شده است و پروژه های بزرگ تیمی جایگزین آنها شده است، در کشور ما هنوز هم، نه بین پژوهشگران یک موسسه یا دانشگاه و نه بین تیمهای تحقیقاتی دانشگاهها و موسسات مختلف تحقیقاتی هماهنگی و همکاری وجود دارد و این امر باعث تقسیم اعتبارات به بخشهای کوچک است که این تکه تکه شدن منابع و امکانات باعث کاهش شدید راندمان تحقیقات می شود.
محلول خاکهای شور، مقداری زیاد املاح دارد که کاتیونها و آنیونهای غالب آن,Mg+2,K+, Cl-, ,So4-2 Ca+2 ,Na+ میباشند. کاهش رشد و نمو گیاهان در خاکهای شور به علت فشار اسمزی ناشی از حضور یونهای عامل شوری است که باعث کاهش قابلیت استفاده از آب موجود برای گیاه میگردد. از طرف دیگر سمیت یونی نیز که در اثر وجود یونهای عامل شوری ایجاد میشود میتواند اثر منفی بر رشد بگذارد. همچنین حضور بیش از حد هر یک از یونها قابلیت برهم زدن تعادل، موجود بین عناصر در درون گیاه را دارد. به عنوان مثال واکنش شیمیایی بین Cl- و H2 Po4- ؛ Cl- و Co3- ؛ Cl و So4-2، Na+و K+از نوع آنتاگونیسم است (ملكوتي و همايي، 1373).
کودها از عناصر معدنی تشکیل شدهاند بنابراین آنها نیز میتوانند به عنوان منابع افزایش فشار اسمزی عمل کنند، از طرف دیگر کاهش آب موجود موجب کاهش جذب عناصر غذایی از خاک نیز میگردد (ملكوتي و همايي، 1373). با توجه به تفاوت در دامنه بهینه هر عنصر غذایی برای هر گیاه، میزان بروز عدم تعادل تغذیهای در گیاهان مختلف متفاوت است و در محلول خاک به غلظت و ترکیب شیمیایی املاح بستگی دارد. شوری فعالیت یونی عناصر غذایی در محلول خاک را بر هم میزند به عنوان مثال نسبتهای Na+ /K+ ،No3-/Cl- و Ca2+/ Na+ افزایش مییابد (ملكوتي و همايي، 1373).
