عصاره گياه آويشن از ساليان دور بعنوان نيرو دهنده ، ضد تشنج ، رفع كننده ضعف دستگاه گوارش ، و نيز در تسكين سياه سرفه ، برونشيتهاي حاد ، ذات الريه و برونكوپنوموني و گريپ مصرف شده است .
اسانس اين گياه ( Thyme) داراي اثر ضد عفوني كننده قوي در عين حال سميت كم مي باشد بطوريكه اثر ميكروب كشي آن در فرآورده هاي موضعي بر فنل ترجيح دارد .
عصاره آويشن (Thyme ) ازگياه Thymus Vulgarisيا garden thymeاستخراج مي گردد.
بخشهاي داراي اثرات دارويي اين گياه شامل گلها و برگهاي تازه و خشك شده گياه فوق و سرشاخه هاي گلدار مي باشند اين عصاره داراي بوي آروماتيك و كمي تلخ مزه مي باشد .
منشاء اين گياه نواحي غربي مديترانه مي باشد. اسانس گياه Thyme ) ) شامل دو نوع فنل ايزومر بنامهاي تيمول ( Thymol ) و كارواكرول ( Carvacrol ) است كه اثرات دارويي گياه مذكور نيز مربوط به وجود همين دو ماده مي باشد .
اشکال روغن: روغن هاي نباتــي بيشتر به صورت مايع هستند. در کارخانه آن ها را تبديل به روغن جامد مي کنند که در آن صورت به آن روغن نباتي هيدروژنه (جامد) مي گويند. در جريان هيدروژنه کردن روغن ترکيباتي به نام اسيد چرب اشباع در روغن افزايش مي يابد که براي سلامتي مضر است. همچنين يک نوع اسيد چرب غير عادي نيز توليد مي شود که به آن اسيد چرب ترانس مي گويند. اسيد چرب ترانس هم مانند اسيد چرب اشباع براي سلامتي مضر است. امروزه يک نوع روغن به صورت نيمه جامد توليد شده است که نسبت به روغن هاي جامد چربي اشباع شده و ايزومر ترانس کمتري دارد.
آيا مصرف روغن ها و چربيها خطر ابتلا به بيماري هاي قلبي را زياد مي کند؟ چربي و روغن اگر زياده از حد مصرف شود مخصوصا اگر از روغن حيواني يا روغن جامد نباتي باشد خطر ابتلا به بيماري هاي قلبي و عروقي افزايش مي يابد
.
روغن حيواني و روغن جامد نباتي
(هيدروژنه) داراي ترکيباتي هستند که اسيد چرب اشباع ناميده مي شود. در روغن جامد نباتي (هيدروژنه) يک نوع اسيد چرب غير عادي به نام اسيد چرب ترانس هم وجود دارد. اسيدهاي چرب اشباع و اسيدهاي چرب ترانس باعث افزايش کلسترول خون مي شوند و براي سلامتي خطرناکند مصرف اين روغن ها خطر ابتلا به بيماري هاي قلبي را افزايش مي دهند. زادگاه درخت زيتون هنوز هم ناشناخته است اما سرزمين هاي گوناگوني را به عنوان اولين مکان کشت و مصرف اين ميوه قلمداد مي کنند. بسياري معتقدند که مردم سوريه قبل از يونان اين ميوه را توليد کرده و مورد استفاده قرار داده اند. بسياري اتيوپي را عنوان زادگاه زيتون مي شناسند در حالي که، ايران و فلسطين نيز مانند سوريه به دليل اقليم مشابه از مهم ترين سرزمين هاي توليد کننده آن ميوه محسوب مي شده اند. اما به دليل گسترش مصرف رژيم غذايي خاص مديترانه اي که در يونان، ايتاليا و اسپانيا مورد استفاده قرار گرفته است، يونان را به عنوان زادگاه شناخته شده اين ميوه روغني مي دانند. بسياري معتقدند که 3000 سال قبل از ميلاد مسيح، در يونان از اين روغن براي جلوگيري از ابتلا به بيماري هاي قلبي و سکته استفاده مي شده است. جالب است بدانيد که زيتون در قرن 16 قبل از ميلاد در يونان به کشت مي رسيده است و کم کم به تمامي نقاط دنيا معرفي شده. به طوري که، کم کم در سراسر اروپا شناخته شده و در سال 1492 به ايالات متحده رفته و در سال 1560 در مکزيک، پرو، شيلي و آرژانتين توليد شده است. امروزه گسترش مصرف رژيم غذايي مديترانه اي به جايي رسيده است که اين ميوه حتي در جنوب آفريقا، استراليا، ژاپن و چين نيز مورد استفاده قرار مي گيرد. زيتون، از آن ميوه هايي است که به مزاج همه سازگار نيست، اما بسياري از افراد کاهش مصرف اين ميوه را قيمت بالاي آن مي دانند نه بوي خاص آن.
